Voorbije zaterdag ontvingen de jongens van Hans en Yorick het “buiten competitie” spelende V.C. Tovo Tongerlo aan huis. Ruim op tijd in de zaal aanwezig – zoals ploegpeter Jan ook van deze jongeren verwacht – werd de opwarming gezamenlijk gestart. Enkel Joren, met de familie: … “op weekend”, ontbrak; maar Adam, Bram, Jonas, Lennert, Luka, Maarten en Wannes hadden er duidelijk zin in. De, in gestalte, grotere jongens uit Tongerlo zouden veel later de zaal betreden en hun opwarming versneld uitvoeren.
Van bij het inslaan aan het net, kon je opmerken dat de thuisploeg zich niet zonder slag of stoot zou gewonnen geven: van klein naar groot … slaagden ze er allemaal in een gesprongen aanval, “correct” uit te voeren! <Tijdens de wedstrijd zouden we dit niet meer zien, noch bij de tegenstrever: faalangst en puntenstress zijn, bij deze jonge spelertjes, hiervoor verantwoordelijk! Je moet behoorlijk veel lef hebben, om een techniek die je nog niet beheerst in een wedstrijdsituatie uit te voeren. Maar, geloof me: binnenkort … , kom het zelf maar eens bekijken, en oordeel zelf.>
SET 1. Jonas opende de match met een “out-opslag” en Tovo Tongerlo toonde zich meteen erg alert op het veld: 1-6. Bram bracht met zijn onderhandse opslag de bezoekers even in verlegenheid: 5-8. Wanneer even later Luka twee “aces” op rij lukte, stond het 8-10. Onze miniemen schenen ontwaakt, want nu toonden zij hoe je via 3 toetsen de bal opnieuw bij de tegenstrever kreeg. Bram hielp weer via drie gelukte opslagen: 14-10. Wanneer even later ook Maarten plezier beleefde, in het succesvol kort achter het net over-toetsen, veranderden de bordjes snel van 16-11 in 25-17; te meer daar Jonas nu van achter de opslaglijn … alles gelukte!
SET 2. Maarten bleef … Adam, Lennert en Wannes vulden mee het speelveld op; en de opslag werd meteen heroverd. Wannes verzilverde onmiddellijk 2 van zijn 3 opslagen: 3-0. Omdat Lennert de opslagen van de tegenpartij meteen toetsend tot bij zijn spelverdeler bracht, stond het snel: 5-1. Maar … op 7-7 viel alles te herdoen! Via wisselende opslagfouten werd het: 10-10. Beter in de opbouw en telkens “winst” in de langere rally’s toonde het puntenbord: 16-15 en: 17-16. Puik samenspelend waarbij eerst Adam en daarna ook Wannes de tegenstrevers in hun verste veldhoeken dreven, veranderde de “17” voortdurend! Met 3 correcte opslagen en de hulp van een attente Lennert aan het net, benutte Maarten zijn toegelaten opslagreeks, “maximaal”: 25-17.
SET 3. Adam, Wannes en ook Maarten kregen “rust” toegewezen van coach Hans. De start van deze set werd gekenmerkt door zijn reeks “aces” aan beide kanten. Bram, twee: 2-2 / Jonas, drie: 6-3 / en ook Lennert deed: “Dat … was een ace-je!” door zijn ploegmaats zingen: 8-3. Het liep allemaal even te gemakkelijk, en dit is – alom geweten – nooit een goed voorteken! De concentratie glipte weg door enkele misverstanden (met 2 naar één bal) en verkeerde inschattingen op de opslagen van de tegenstrever: 10-6 en 10-11. Hans greep in met en T.O.! Jonas en Lennert namen afgemeten risico’s vanop de opslaglijn, het werd eerst 12-13 en daarna 16-13. Maar Tovo Tongerlo week niet en knokte zich opnieuw in de wedstrijd: 18-18! Met het scorebord voortdurend in: “bijna” balans (19-20, 21-20, 22-20, 22-21 en 23-22) vroeg Hans bij 23-23 zijn tweede T.O. aan. Deze set zou ons toch nog, via een terecht afgefloten toets-fout … “ontglippen”: 23-25.
SET 4. Adam, Maarten en Wannes mochten het terrein opdraven; Luka vervolledigde het kwartet. Onze miniemen – in gestalte – op hun “kleinst” gestart, begonnen de partij heel sluw! Adam en Luka speelden vaak juist achter de middenspeler: 2-3. Via het opslagwerk van Wannes en een gelukte “ace” van Maarten werd het: 6-7. Bij 9-9 hadden onze tegenstanders begrepen, dat dit klein rood-witte miniemenploegje – zoals het een ware “pitbull” betaamd – … nooit zou opgeven! Aan het net bracht Hans meer gestalte binnen: Lennert en Jonas “in” / Wannes en Maarten even “uit”: om op adem te komen! Luka bestookte nu met heel andere opslagen (hoog en ver) het achterveld: 12-10 en 13-10. De technische T.O. liet onze jonge ploeg even recupereren: 16-12. Even later kon Jonas serveren: snel en rakelings over het net scheerden de ballen. Eenieder hielp waar nodig was: 20-15. Ogenschijnlijk rustig, werd er voor iedere bal maximaal gegaan; steeds opnieuw opbouwend en voortdurend aangemoedigd vanop de zijlijn en de tribunes, werd er een 23-19 stand verworven. Tovo Tongerlo krabbelde verbeten en moeizaam: … overeind! Op 24-23 mochten zij warempel “zelf” … serveren. Het is toen, dat bij hen de veer brak: de opslagbal zweefde verraderlijk langs de zijlijn: …“uit”: 25-23! ”Pennen neer – boeken toe – dit pakt niemand ons ooit nog … af!”
SET 5. Geen verslag, want … die is in de cafetaria beslecht: “verbaal, vocht- en zonovergoten!”, zoals de rest van dit haast zomerse weekend.
“Bedankt” aan alle mama’s, papa’s, oma’s, opa’s, broers, zussen en sympathisanten van dit eerstejaars miniementeam. Blijf jullie “vedetten” steunen: een trouwe “supporter” waardig! Aan Hans en Yorick wensen we: “nog veel puzzelend volleywerk en … overwinning vreugdes!”
Hartelijke groet, … Kabouter Pluim.
