De eerste volleybalstappen op het “echte” veld, met net en antennes, hebben we samen met Evy, David en de andere “Charlotte’s” gezet: BALVAARDIGHEID en VOLLEYBALSCHOOL noemde dat daar!
Maar sinds mei dit jaar hebben we ons aangemeld bij Karlijn en Luc; zij vormen – ook dit jaar samen – de preminiemen bij MAVOC. In september zijn we gestart met 6 meisjes en 2 jongens, die allemaal graag in competitie wensten te spelen. (“Willen we ooit bij Daisy of Fred in hun 1ste team meespelen, dan … willen we toch vooraf, al eens een eerste keer bij de jeugdploegen geoefend hebben!” dachten we.) Momenteel hebben we ons nog niet verveeld, op de trainingen en de matchen is het behoorlijk plezant: het “klikt” tussen ons, zo met z’n tienen! Soms stellen we in de kleedkamer vast dat er geen volleypantoffels in onze sportzak zitten: “Oei, … vergeten!” Maar dan mogen we van Karlijn en Luc nog altijd op onze kousenvoeten meedoen.
Tussen haakjes (“Wij” met de preminiemen … hebben een “toffe” groep supporters!) Vorige zaterdag 15 oktober hadden we een volley-dag om duimen en vingers aan af te likken. ’s Morgens trainden we met z’n allen te Leest, en daarna waren we met de hele bende uitgenodigd bij Annette en Bart. We mochten er gaan pannenkoeken eten: zo veel als we maar wilden! En dat … hebben zij ons geen tweede keer moeten vragen: iedereen is meegegaan. Hoe het er ginds is aan toe gegaan, en wat we de rest van de dag nog hebben gedaan, verklap ik jullie via het korte match-verslag van Luc aan Karlijn.
<Hey Karlijn, “Volak – MAVOC: 0 – 4 !”
Alle preminiemen hebben zich uitstekend geamuseerd; zowel aan tafel – tussen de vele voorgebakken pannenkoeken en de lekkere frisdranken – als achteraf in de tuin bij Caro: waar er onder een stralende middagzon nog duchtig in de tuin gevolleybald werd. Stipt om 13u.30 verlieten de “meisjes-bus” en de “jongens-auto” het erf in de Molenstraat, richting Vorselaar. Het gele busje reed heel de tijd voorop, met op de achterbank zwaaiende handen van giechelende meisjes; die alsmaar de inzittenden van de zwarte volgauto probeerden af te leiden.
Ter plekke werd er snel omgekleed en ernstig opgewarmd. Luc zou toch met z’n twee (Italiaanse) topteams spelen; ondanks de aangehouden “smeekbedes” om gekende en nog meer “ongekende” trio’s een wedstrijdkans te geven.
- Caro, Sarah en Nette speelden set 1 en 3. (Hun 2de partij speelden zij bijzonder sterk als trio. Ook heel wat gelukte opslagen van Nette!)
- Sien, Noa en Lune speelden set 2 en 4. (Hun 2de partij was weinig geconcentreerd tot 15-16: daarna lukte, mits de plots teruggekeerde aandacht, 7 opslagen na mekaar: de kloof was geslagen!)
Naarmate de wedstrijd vorderde kwamen er steeds meer Mavoc-supporters opdagen! We startten met Annette, Jasper en Mathias; na de wedstrijd was deze groep driemaal zo groot geworden, en … er liep een heuse fotograaf tussen (oudste broer van Sien). Deze jongeman maakte tijdens de wedstrijd enkele foto’s en nam na de wedstrijd ook een foto van de ganse preminiemengroep. Normaal gezien zullen we allemaal – via mail – hiervan één of meerdere beelden ontvangen; in ieder geval mogen we ons aan een foto voor de website verwachten.>
Ik schrijf jullie straks nog meer over deze preminiemen.
Groetjes van … Kabouter Pluim.
